Jordanie

Na het afscheid van Pierre fietsen we verder, op en af en op en af en op en af, enkele minuten 50 km/u afgewisseld met vele minuten 5 km/u. Het wordt donker voor we ons doel bereiken, dus vragen we aan een man en vrouw of we een nacht bij hen mogen kamperen. Kamperen draait uit in een heerlijk avondmaal met vele bezoeken van buren (waarvan 2 Engels praten), en een slaapplek in de luxe gastenkamer. De volgende ochtend zijn we – na een ontbijt – al vroeg op pad. We fietsen in de Jordan Valley, zeer vruchtbaar, vol vliegen, ongelofelijk warm en de hele weg dorpjes. De kinderen roepen en gooien stenen. We vinden geen goede kampplek, wel een bordje “hospital”. Ik speel een beetje komedie en doe of ik een lichte zonnesteek heb. Dan zullen ze ons minder snel wegjagen. Als het donker is komen er enkele dokters met ons praten en na wat gediscussieer mogen we op het terras van de dokters slapen. De badkamer mag ik gebruiken, maar de douche niet, die is enkel voo rmannen. “We are muslims” zegt de dokter erbij. Hehe. Maar ze zijn allemaal vriendelijk en roker de ene sigaret na de andere (“Smoking is not so bad, it is the women!”)>

Explore posts in the same categories: Geen categorie